Wat zijn de meest voorkomende onderdelen van een magneetventiel?

Wat doet een magneetventiel?

Solenoïdekleppen zijn elektromechanisch bediende kleppen. Ze zijn het meest gebruikte regelelement in de vloeistoftechniek en kennen een breed scala aan toepassingen. Ze zijn verantwoordelijk voor het sluiten, vrijgeven, doseren, afgeven of mengen van vloeistoffen. Solenoïdes zorgen voor snelle en veilige schakelingen en worden gekenmerkt door een hoge betrouwbaarheid, lange levensduur, goede compatibiliteit van de gebruikte materialen, een laag regelvermogen en een compact ontwerp. De brandstofafsluitsolenoïde (of motorstopsolenoïde) is universeel toepasbaar in bouwmachines. Kleppen kunnen een ontwerp met twee poorten hebben om de doorstroming te regelen, of een ontwerp met drie of meer poorten om de doorstroming tussen de poorten te schakelen. Er zijn verschillende soorten motorsolenoïdekleppen, die verschillen in de kenmerken van de gebruikte stroom, de sterkte van het geproduceerde magnetische veld, het mechanisme dat wordt gebruikt om de vloeistof te regelen en het type en de kenmerken van de geregelde vloeistof.

Wat zijn de meest voorkomende onderdelen van een magneetventiel?

De gemeenschappelijke componenten van een magneetventiel zijn de solenoïde-subassemblage (inclusief borgclip,

solenoïdespoel, kernbuis, moer, afschermspoel, kernveer, kern), kernbuis-kapafdichting, kap (of deksel), kap-membraan-huisafdichting, ophangveer, steunring, membraan, schijf en klephuis. Hier introduceren we de kern en de kernbuis in detail.

Kern

De kern, ook wel plunjer of anker genoemd, is de magnetische constructie die beweegt wanneer de solenoïde onder spanning staat. De kern is coaxiaal met de solenoïde. De beweging van de kern creëert of verbreekt de afdichting die de vloeistofbeweging regelt. Wanneer de spoel niet onder spanning staat, houdt de veer de kern in zijn normale positie.

Kernbuis

De kernbuis, ook wel ankerbuis, plunjerbuis, motorsolenoïdeklepbuis , huls en geleider genoemd, bevat en geleidt de kern. Deze houdt ook de klepplug vast en sluit mogelijk vloeistof af. Om de beweging van de kern te optimaliseren, moet de kernbuis niet-magnetisch zijn. Als de kernbuis magnetisch is, biedt deze een shuntpad voor de magnetische veldlijnen. In sommige ontwerpen is de kernbuis een gesloten metalen omhulsel, gecreëerd door middel van dieptrekken. Dit ontwerp vereenvoudigt afdichtingsproblemen, omdat vloeistof niet uit de behuizing kan ontsnappen, maar het verhoogt ook de weerstand van het magnetische circuit, omdat het magnetische circuit twee keer door de dikte van de kernbuis moet bewegen: één keer vlakbij het inzetstuk en één keer in de kernbuis ernaast. In sommige andere ontwerpen is het in plaats van een gesloten kernbuis een open buis die over één uiteinde van de plug schuift. Om het inzetstuk vast te houden, kan de buis op het inzetstuk worden geknepen. Er bevindt zich een O-ring tussen de buis en de plug om vloeistoflekkage te voorkomen. De solenoïdespoel bestaat uit vele windingen van koperdraad die de kernbuis omringen en beweging van de kern teweegbrengen. Spoelen zijn meestal ingekapseld met epoxy. De spoel heeft ook een ijzeren frame, wat zorgt voor een lage magnetische circuitweerstand.